Een gevederde puber.

Foto: Willy Dobbelaere

Aan de rand van mijn tuin begint de boerenbuiten. Geen eindeloze groene ruimte maar een plek waar afgemeten landbouwgrond en groene eilandjes mekaar afwisselen. Aan de overkant van de straat, een boogscheut achter de huizen liggen de Bellebargiebossen die aansluiten op de Lembeekse bossen, allemaal goed voor een 200-tal hectaren.
Maître d’hôtel in dit gebied is de buizerd. Het is een koppel buizerds dat al jaren samen woont zonder contract. Moeilijk te zeggen waar zij mekaar hebben leren kennen. Op grote hoogte zal het geweest zijn, in een voorjaarse bel opstijgende warme lucht. Hij knotsgek van de hormonen, puur macho, zij wat afwachtend, volgend. En zo thermieken ze zichzelf de hemel in. Aan hem is geen houden aan, het vrouwtje daarentegen keert halverwege terug en landt in een onnavolgbare glijvlucht in haar favoriete boom.

Hij heeft het vanuit zijn linker ooghoek wel gezien en weet dat zij hem nu geen moment meer uit het oog verliest. Hij wordt nu gewikt en gewogen, hij voelt het in elke pluim. Dus zet hij alle zeilen bij en laat zich door de opwaartse luchtstroom bijna omhoog katapulteren. Het gaat ontzettend hoog. Zelfs met mijn 10x verrekijker is hij nog nauwelijks te volgen.
Natuurlijk zeilt manlief niet de hoogte in om daarna op zijn pantoffels te landen. Zijn vrouwtje zou dat absoluut niet appreciëren. Nee, dit ventje moet bewijzen dat hij gewoon alles in huis heeft: kracht, snelheid, souplesse, coördinatie, controle, lef … je noemt het maar, hij heeft het en dat zal hij even demonstreren. Vrouwlief weet wat er te gebeuren staat en heeft de bordjes met punten al klaar.
Ik schat dat deze waaghals nu op zo ‘n 1500 – 2000 meter hoogte moet hangen. Hij gaat nu in een  horizontale glijvlucht en laat zich dan zachtjes overhellen. Snelheid neemt toe, vleugels vouwen dicht en een seconde later stort deze knotsgekke jongeheer zich met doodsverachting in de diepte. Dit is zijn moment suprème. Hij mag nu niets aan het toeval overlaten. Concentratie, de vleugels moeten nu dicht tegen het lijf, kop, romp en staart in één lijn. De minste fout en hij kan zijn pluimen en zijn vrouwtje wel vergeten. Als een piloot berekent hij zijn optimum flight level. Op het goeie moment plooit de staart open, de vleugels komen zachtjes los van de romp, afremmen nu, totdat deze 747 met wijdgespreide vleugels veilig en wel op het nest tot stilstand komt. Het vrouwtje trekt enthousiast haar puntenbordje. Welcome to the jury, may we have your votes please. Het wordt een 10! Dat verdient een knuffel. Maar … opletten met jonge mannetjes. Als het een knauw wordt in plaats van een knuffel is haar kapsel minstens voor het hele weekend naar de bliksem. Het eindigt met een muis.  Ze heeft ja gezegd en als buizerds ja zeggen dan is dat voor het leven.
Tekst: Ludwig De Latter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s